شناختن مالزی یعنی عاشق آن شدن. دیگ درهم جوشی از نژادها و مذاهب، جایی که مالایی‌ها، هندی‌ها، چینی‌ها و گروه‌های قومی بسیار زیاد دیگر با صلح و صفا در کنار هم زندگی می‌کنند. چند فرهنگی بودن نه تنها مالزی را به بهشت هنر آشپزی تبدیل کرده، بلکه همچنین مالزی را به محل برگزاری صدها جشنواره هزار رنگ بدل ساخته است. جای تعجب ندارد که ما عاشق جشن گرفتن و معاشرت هستیم. مردمان مالزی، آدم‌هایی راحت، خونگرم و صمیمی هستند.
مالزی به لحاظ جغرافیایی، همانند فرهنگ خود متنوع است. مالزی به 13 ایالت و 3 ناحیه فدرال تقسیم می‌شود، که دریای جنوب چین 11 ایالت و 2 ناحیه فدرال (کوآلالامپور و پوتراجایا) در شبه جزیره مالزی و دو ایالت و 1 ناحیه فدرال (لابوآن) را در شرق مالزی از هم جدا می‌کند.
یکی از جذابیت‌های اصلی مالزی، تضادهای شدید آن است. آسمانخراش‌های برج مانند در کنار خانه‌های چوبی ساخته شده بر روی پایه‌های بلند چوبی، و هتل‌های پنج ستاره در فاصله چند متری صخره‌های قدیمی قرار دارند. مخفیگاه‌های جالب را می‌توان در ارتفاعات یافت که در پایین به سواحل گرم و شنی و به جنگل‌های انبوه و مرطوب حرا منتهی می‌شوند.
فدراسیون مالزی متشکل است از شبه جزیره مالزی و ایالت‌های صباح و ساراواک در جزیره بورنئو، شبه جزیره مالزی که بین 2 و 7 درجه شمال خط استوا قرار دارد، به وسیله دریای جنوب چین از صباح و ساراواک جدا می‌شود. در قسمت شمال شبه جزیره مالزی تایلند قرار دارد، و در جنوب آن سنگاپور. صباح و ساراواک به اندونزی محدود می‌شوند، حال آنکه ساراواک با برونئی نیز مرزهای مشترکی دارد.
مساحت این کشور 329.758 کیلومتر مربع و جمعیت آن 27/17 میلیون نفر است. زبان رسمی باهاسا مالایا است ولی زبان انگلیسی به صورت گسترده صحبت می شود. دین رسمی این کشور اسلام است.

تاریخ مالزی به 4 دسته ی قرن های آغازین، دوران استعماری و دوران استقلال و پس از استقلال تقسیم می شود. قرون آغازین به 40000 سال پیش از میلاد رد ساراواک باز می گردد دوران استعماری در سال 1819 آغاز شد و پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی مالزی به استعمار انگلیسی ها در آمد. در سال 1957 مالزی استقلال خود را اعلام نمود و دوران پس از استقلال تاکنون ادامه دارد.